Het Heilig-Hartplein: van woonzone naar ‘cash cow’ voor de stadskas?
Geachte Schepen Joris Vandenbroucke,
(Mobiliteit Gent, Mieke Hullebroeck, Mathias Declercq, Christophe Peeters)
Ik schrijf u als bewoner van het Heilig-Hartplein (Sint-Amandsberg). De afgelopen 5,5 jaar heb ik hier gewoond zonder noemenswaardige parkeerproblemen of boetes. Sinds kort word ik echter geconfronteerd met een regen aan GAS-boetes.
Ik heb de juridische weg gevolgd en verweer ingediend, maar stuit daar op een muur van bureaucratie: “regels zijn regels” en “parkeerdruk is geen overmacht”. Juridisch dekt de stad zich in, maar moreel is hier iets grondig mis.
De perverse prikkel van de GAS-begroting Het valt mij en mijn buren op dat de handhaving plots exponentieel is toegenomen. Het is een publiek geheim dat steden, waaronder Gent, GAS-boetes vooraf inschrijven als “begrote inkomsten“. Dit creëert een pervers systeem: de stad begroot miljoenen aan boetes om de rekening te doen kloppen. Dat betekent de facto dat het stadsbestuur hoopt dat burgers de regels overtreden. Als iedereen zich morgen perfect aan de regels houdt, heeft Gent een gat in de begroting.
De plotse ijver waarmee er nu in mijn straat beboet wordt, wekt sterk de indruk dat er quota gehaald moeten worden of dat de ‘inkomsten’ even aangezwengeld moesten worden. Het gaat hier niet meer om verkeersveiligheid of gedragsverandering, maar om een verdienmodel.
Georganiseerde overmacht U vraagt gedragsverandering, maar u maakt het onmogelijk om het “juiste” gedrag te stellen. De situatie op het Heilig-Hartplein is onhoudbaar geworden door beleidskeuzes van de stad zelf:
- De ‘val’ van het mobiliteitsplan: Door de knips is mijn wijk in tweeën gespleten. Als ik geen plaats vind, kan ik niet circuleren naar de andere kant zonder kilometers om te rijden en in de file te staan.
- Vergunningen vs. Plaatsen: De stad reikt aantoonbaar meer bewonerskaarten uit dan er fysieke parkeerplaatsen zijn. Dat is wiskundig organiseren dat mensen fout moeten parkeren.
- Toegenomen druk: De herbestemming van de kerk tot sociale ontmoetingsplaats zorgt ’s avonds voor extra parkeerdruk van bezoekers, precies op het moment dat bewoners thuiskomen.
Als ik na een werkdag thuis kom en, na rondjes rijden, mijn auto op een veilige manier parkeer (zonder iemand te hinderen, maar misschien technisch net niet in een vak omdat die er niet zijn), dan word ik beboet.
Conclusie Ik zal deze boetes betalen, want tegen het juridische apparaat van de stad kan een burger niet winnen zonder torenhoge gerechtskosten. Maar ik betaal onder luid protest.
Dit is geen handhaving, dit is pestgedrag om de stadskas te spijzen. Ik nodig u uit om eens op een doordeweekse avond na 19u00 zelf een parkeerplaats te komen zoeken op het Heilig-Hartplein, voor u nog eens oordeelt dat parkeerdruk “slechts een ongemak” is.
In afwachting van een structurele oplossing – en niet louter repressie.
Hoogachtend,
Lieven Cardoen Heilig-Hartplein 3, 9040 Sint-Amandsberg