疯狂

Ik weet niet hoe deze post te noemen. Het is waanzin in mijn hoofd. Een kortsluiting. Ik grijp alles rond me wat ik kan grijpen in een poging om bij mijn gezond verstand te blijven. DZZZTTT. Kortsluiting. Mijn gedachten vliegen in het rond. Wat als ik terug in de psychiatrie beland. DZZZTTT. Kortsluiting. Waarom duwt mijn beste vriendin me nu helemaal weg. DZZZTTT. Hoe ga ik morgen de dag doorkomen. DZZZTTT. Wat met mijn werk? DZZZTTT. Waarom kan ik al zo lang niet gewoon plassen waar en wanneer ik wil. DZZZTTT. Waarom kunnen mensen dit niet zien als iets fysisch in mijn hoofd die plots niet meer werkt... DZZZTTT. Wat als ik een tweede keer helemaal alleen moet sterven. DZZZTTT. Waar is de Lieven plots van twee maanden geleden? DZZZTTT. Ik zit in een tunnel en op het einde is er geen licht maar een trein. Ik verga bij momenten van de pijn en toch heb ik nergens pijn. DZZZTTT. Waar is mijn tribe... waar is er familie... wie in deze samenleving kan me gewoon eens komen vastpakken? DZZZTTT. Is er een andere wereld ergens waarin ik wel pas? DZZZTTT. Waar mag ik eens thuiskomen? DZZZTTT. P., ik dacht dat je anders was. DZZZTTT. Dit is een replay, in scène gezet door mezelf, door mijn geloofsovertuiging, Dirk, denken, denken, denken, onnozel. DZZZTTT. Ik vraag alleen n beetje liefde en warmte en thuis mogen komen. DZZZTTT. Iedereen is bezig met zijn leven. DZZZTTT. Geen tijd voor iemand als ik, geen tijd om er even te zijn, geen acht minuten tijd, geen tijd, we hebben een leven, ambitie, sterf maar gewoon Lieven, al die zwaarte, zo'n last. DZZZTTT. Ik ga nog eens moeten sterven. DZZZTTT. Mensen zijn vrienden tot je ze nodig hebt. DZZZTTT. Onvoorwaardelijke liefde... waar... DZZZTTT. Echte liefde is zeldzaam, echte vriendschap nog zeldzamer. Geen van beide blijkbaar. DZZZTTT. Maandagavond... 13 gram ... ik wil het niet meer weten, ik wil het niet meer zien, het zijn allemaal verhalen, iedereen speelt zijn rol in het leven, iedereen doet maar wat, iedereen maakt zichzelf wijs dat zijn verhaal speciaal is... en ondertussen zijn we er voor niemand... DZZZTTT. Kortsluiting. Waanzin. Ik heb knuffels nodig. Lichaamscontact. Echtheid. Het valse weg. DZZZTTT. Tijd valt weg. Alles komt samen in één punt. Al mijn herinneringen, al mijn gevoelens, al mijn pijn, alles wat ooit is misgegaan. DZZZTTT. Heb ik wel ooit toegelaten om dat verdriet van mijn vader en stiefvader eruit te laten? Dat is de waanzin, het altijd maar doordoen, het altijd maar doordoen, overleven. Laat het stoppen. DZZZTTT. Waar ben ik. Wat doe ik hier. Wat ben ik. Ik ben een pracht van een mens en toch ben ik weer iets aan het replayen van vroeger. De energie van mijn vader. Dat mag nu wel gaan stoppen. Fucking klootzak. Dat gebeurt nu. Ik probeer te bewijzen tegen n vriendin dat ik het waard ben. Dat ik het waard ben om in zo'n periode hulp te krijgen. Maar het is een replay. Eeuwigdurend. Altijd maar opnieuw. DZZZTTT. Karma. Fuck wat ben ik kwaad. Wat ben ik kwaad dat je er niet wil zijn in deze duisternis. Wat ben ik kwaad te geloven dat we vrienden genoeg waren om er hier even te zijn voor me in deze weken van waanzin. Hoe zwak en klein en nietig doe je me voelen. Alsof ik niet besta. DZZZTTT. Kortsluiting. Dit had onze vriendschap sterker kunnen doen maken. Je kiest gewoon voor jezelf. Zoals mijn vader 43 jaar geleden. Wat je geeft bepaalt wat je krijgt. DZZZTTT. Misschien dat vele jaren van nu, ergens binnen vele jaren, misschien, ga, je, dan karmisch je deel krijgen en denken ik had er gewoon wat kunnen zijn op dat moment. DZZZTTT. Soms hebben we enkel 8 minuten nodig. Acht minuten. Acht minuten om verder te kunnen leven. Acht minuten licht. Acht minuten luisteren. Acht minuten verbinding. Acht minuten menselijkheid. DZZZTTT. Lijden kent geen hiërarchie. En ik kies van deze keer niet om slachtoffer te zijn. De pijn is echter moordend. De pijn is van een andere planeet. DZZZTTT. Kortsluiting. Ik kan zelfs niet uitleggen wat er op zo'n moment met me gebeurt. Ik mis de weekend met mijn familie Baskuul. Even een bad. Even mogen voelen wat het is om normaal te zijn. Een weekend met vrienden en familie. Normaal zijn. Een deken. DZZZTTT. 48 jaar in dit pretpark. Ik ben de attracties beu. Ik heb het gezien. Zet me gewoon in de zon. DZZZTTT. Afwezige vaders, nachtmerries, CVS, plasangst, gespannen, angst, trauma, ... waar is de uitgang. Waar is de uitgang. Waar de fuck is de uitgang. Ik wil hieruit. Ik wil uit dit lichaam. Ik ben echter mijn lichaam niet. Ik heb een lichaam. Gevangen in deze eeuwige projectie. DZZZTTT. Het verbaast me dat niet meer mensen krankzinnig worden. Waarschijnlijk verstoppen we ze heel goed. Bang dat het besmettelijk zou zijn. Zelfmoord. Stilhouden. Oud worden. Stilhouden. Mentale problemen. Stilhouden. Sensatie. Verkopen. De wereld veranderen van achter onze computers. Eenzaamheid. Stilhouden. Meer. Meer. Meer. Stenen verzamelen. DZZZTTT. Kortsluiting. Angst. Media. Social Media. Het is allemaal een verhaal. Welk verhaal. Wat voedt er mij... Wat wil ik manifesteren? Is zijn niet genoeg. Mag het wat minder zijn aub. Uit het verhaal stappen. Gek worden. Stilhouden. Armoede. Stilhouden. DZZZTTT. Ik zoek een oplossing voor iets wat niet meer is. Ik zoek een manier om het verleden te veranderen. Een idee in mijn hoofd. Ik zoek telkens de energie van mijn vader in de hoop het verhaal te kunnen veranderen. Het is waanzin. DZZZTTT. Kortsluiting. Mensen die mentaal in de problemen zitten hebben zo weinig nodig en toch wil niemand het geven. Het moet weg te snijden zijn of we kijken er niet naar. Hier pak een paar pillen. Wat, een knuffel? Sorry dat maakt me kwetsbaar. Mijn verhaal kan niet op pauze worden gezet. Ik heb een leven. Ik heb een leven. Ik heb een leven. Ik heb plannen. Winst. Winst. Winst. Groeien. Altijd maar groeien. Meer. Wie is er gek... Deconstruction. Ik voel me een spiritueel experiment. DZZZTTT. Kortsluiting. Ik wil een upgrade. Gewoon negeren. Nu is er nooit een probleem. Ik dacht het niet. Nu is er wel een probleem. Nu is er wel degelijk een probleem. Waanzin. DZZZTTT. Kortsluiting.

“有些人永远不会发疯。他们一定过着多么可怕的生活啊。”
——查尔斯·布考斯基

查尔斯有学位，有学位。