Psychisch lijden

Woensdag stond ik plots heel toevallig in de assisenzaal van Gent waar het euthanasie proces bezig was. Ik vroeg me af, wat is dat precies, psychisch lijden? Zien andere mensen evenveel af zoals ik maar zijn ze gewoon sterker? Of beter gewapend? Of ben ik gewoon zwak, heb ik ergens een veel lagere tolerantie voor lijden? Hoe leg je iemand uit dat je genoeg te eten hebt, dat je onderdak hebt, dat je een goeie job hebt, dat je twee schatten van dochters hebt, dat je soms zit te snowboarden in bergen, dat je luxe hebt maar toch wil sterven omdat je de pijn niet meer aan kan. Welke pijn? Waar doet het pijn? Er zijn mensen die kanker hebben weet je, en jij zit de janken over psychisch lijden? Ik zie de mensen om me heen, op mijn werk, in hobby's, en ik vraag me voortdurend af, wie ziet er hier ook zo af als ik? Ik vraag me af wat ik verkeerd doe. Ik vraag me af waaraan ik dit verdiend heb. Ik kan gerust wat lijden aan, ik kan gerust wat tegenslag aan, maar wat is het dan dat het allemaal ondragelijk maakt... Stress en angst. Dat maakt het allemaal ondragelijk. Want stress en angst zorgen er voor dat ik nooit eens ontspannen ben. Echt nooit. Ik kan me niet meer herinneren wanneer ik het laatst nog eens echt ontspannen was. Een jaar geleden had ik voor de eerste keer in mijn leven eens de kans om ontspannen te zijn, om vooruit te geraken, om een beetje rust te vinden en rust uit te stralen. Vorig jaar had ik voor de eerste keer in mijn leven eens het gevoel 'normaal' te zijn. Ik voelde me normaal. Mensen zagen en voelden dat ik me ok voelde, dat ik beter was, dat ik sterker was. Ik voelde eens een deken rond me. Het heeft allemaal niet lang mogen duren. Ik weet het niet meer van deze keer. Ik weet het echt niet meer. Op deze manier kan ik niet verder leven. Op deze manier wil ik niet verder leven. Zo veel pijn kan ik niet aan. Het is verschrikkelijk eenzaam in mijn hoofd, hart en ziel. En wat betekent dat? Wat is er eenzaam? De angst en stress maken het verschrikkelijk eenzaam. Mensen zijn stress en angst. Vooral mensen zijn een heleboel stress en angst. Maar mensen zijn ook verbinding. En als je nooit ontspannen bent, dan is verbinding iets heel moeilijks. En dan mag je in een ruimte zitten met allemaal vrienden, nog voel je je compleet eenzaam en alleen met al die angst en stress. Maar zonder verbinding heeft leven geen zin. Zonder verbinding ben je een eiland in de Stille Oceaan, moederziel alleen. Ik wil ze niet meer. Ik wil de angst niet meer. Ik wil de stress niet meer. Een jaar geleden had ik echt eens een kans op een beter leven, een wat meer ontspannen leven, met minder angst en stress. Geluk. Wat is geluk? Geluk is bullshit als je hele dagen afziet. Geluk is leuk. Geluk is zeker leuk. En af en toe gelukkig zijn is broodnodig. Maar geluk is vooral luxe. Geluk is een bijproduct van leuke dingen doen. En leuk, dat kan enkel zonder stress en angst. En een jaar geleden, toen was dat eindelijk eens mogelijk. Maar iemand anders moest per sé gelukkig zijn. Zonder moeite te doen. En zonder mij. En toen was mijn kans weg. En nu zitten we weer op dezelfde weg. Het is inderdaad jammer dat het niet gelukt is. 01/02/2020