Paulien

2025-02-22 22:23:39

We zijn een dikke anderhalve maand verder sinds we samen bij Dirk waren. Ik probeer de dingen te onderzoeken in plaats van te begrijpen. Begrijpen is geen heling. Begrijpen is niet willen veranderen. Er valt niets te begrijpen. Niemand begrijpt ooit iets. Wat is er precies gebeurd en waarom is dat zo gegaan... Ik blijf in liefde staan al is dat niet gemakkelijk. Soms merk ik dat mijn denken een schuldige zoekt. Vaak is dat zelfs vooral mezelf. Het is gebeurd. Jammer wel. Mijn beste vriendin van de laatste vijf jaar lijk ik voorgoed kwijt te zijn. Ergens is het ook goed dat deze breuk er nu is. Hopelijk slechts voor even. Volgens mij zijn er een paar dingen samengevallen. De Wie ben ik week bij Dirk, mijn release show, uitputting bij mij na de vele maanden voorbereiding, winter, een depressie ... Ik voelde me immens in de steek gelaten wat heel veel triggerde bij mij. Blijkbaar verdwijnen mensen echt uit mijn leven. Ook deels door mij natuurlijk. Nu achteraf zou ik de dingen anders aangepakt hebben. Blij geweest zijn voor Paulien. Echte liefde is zeldzaam, echte vriendschap nog zeldzamer. Dan moet je natuurlijk ook leven naar wat je zegt. Walk your talk. Toch was je er ook helemaal niet. We zijn de laatste jaren wel vaker uit elkaar gegaan zonder dat ik helemaal in elkaar stortte. Ik zie Paulien ook gewoon graag. Nog altijd. Er is niets wat je kan doen, Paulien, waardoor ik je niet meer graag zou zien. We hebben zo vele diepgaande ervaringen samen beleefd dat je voor eeuwig in mijn hart zit. Mitakuye Oyasin. Paulien, ik hou van je, het spijt me, vergeef me en dank je wel. Ik hou van je op een onvoorwaardelijke manier. Althans dat is 95% van de tijd gelukt. Soms schiet ik ook in oude patronen. Het spijt me van alle berichten en mails en telefoontjes. Vergeef me dat ik dacht dat ik waardeloos was. En dank je wel voor alle prachtige momenten die samen hebben beleefd. De Ardennen, de boomerangs, voetballen, Wissant, de reis naar Pieter, Riederalp, sauna's, Cadzand, de humor, de speelsheid, ontbijten, ... Je hebt voor altijd een plaats in mijn hart. Bruggen zijn opgeblazen maar ik hoop dat ze kunnen worden hersteld. Ik voelde me waardeloos. Achteraf zie ik ook dat ik droomde van een toekomst samen met jou. Ik had dat niet altijd door van mezelf. Het onderzoek is nog bezig. Ik heb anderhalve maand keihard aan me gewerkt, mezelf mooier en sterker gemaakt, mezelf onderzocht en ook verder genoten van het leven. Ik dacht, ik schrijf over die mooie reis naar Riederalp om de dingen te verwerken. Rouwen om het verlies. Ik hoop dat onze vriendschap ooit terug in orde komt.

Riederalp 2023. Ik moet er vaak aan denken, aan die skireis. Hoe zalig het was. Met de auto richting Zwitserland. Op de autotrein in Kandersteg. Ik weet niet zo heel veel details meer. We hadden heel veel gerief mee hahahaha. Ma zo veel gerief dat we mee hadden, nie normaal. Om de kosten te drukken. Bijna gestorven van uitputting met het dragen van alle zakken naar de chalet van Els. Volgens mij hadden we verzekers tien plastiek zakken met gerief mee.

https://youtube.com/shorts/2-Mdo1JFEX4?feature=share

Je kwam half ziekjes toe in Riederalp en de eerste twee dagen hebben we alle ramen moeten openzetten. De details ga ik hier niet op mijn blog schrijven hahahaha. Blij dat je de tweede dag er al door was en we konden genieten van 10 prachtige dagen. De winter was blijkbaar, qua condities, een halve ramp geweest in het skigebied. Heel weinig sneeuw. Kwamen wij daar net niet toe na een hele week sneeuw zeker. Hupsa. Life. En prachtig weer. In tien dagen tijd hebben we één dag bewolking gehad. Alle andere dagen hadden we stralende zon! Zalig. Zalig. Zalig. De chalet van Els was de max. Beetje zitten vechten met de zetels en de chromecast voor de TV maar voor de rest veel leuker dan één van die appartementen in Frankrijk. De chalet rook de eerste twee dagen wel vreemd maar toen is dat weggegaan ;-). De dagen waren zalig. Zonovergoten. Zon Zon Zon en nog eens zon. 's Morgens om brood naar het winkeltje beneden. Lekker ontbijt met een eitje en fruitsap. Soms maakte we eens lunch om een hele dag te gaan skiën en soms kwamen we over de middag eens terug naar de chalet. Het was het paradijs. Niet eens overdreven.

Amai, het is al weer bijna twee jaar geleden deze reis. Zo snel dat de tijd gaat. Als je 's morgens kan opstaan met zo'n zicht, dan kan het leven niet beter worden. Zo dankbaar te kunnen wakker worden boven de wolken met zicht op de Matterhorn. 's Avonds vielen we meestal uitgeput in de zetel. N netflix serie, n paar pintjes en chillen. We zijn ook een avond naar Berghaus Toni geweest met de gitaar mee om te zingen. Paulien zong er een prachtige versie van Lover you should have come over van Jeff Buckley. Zalige sfeer, veel ambiance en wat hou ik van Femke & Sven! Zalige mensen. De week was fantastisch. Volgens mij hadden we de donderdag eindelijk eens een dag bewolkt weer. We waren bijna dankbaar dat we eens gewoon binnen konden blijven en niets doen. Ah ja we zijn toen naar de sauna geweest! Geen top ervaring. Wel weer een Lieven Cardoen moment. Er was zo een knop in één van die sauna's. Cardoen dacht dat die knop iets zou starten in de sauna. Belichting of muziek of iets anders hahahaha. Ma blijkbaar was dat een noodknop. Hahahaha. Zo van als je in een kramp zou schieten of zo in de sauna en niet meer weg zou geraken. Ahhhhhh daarom kwam die man zo kijken wat er aan de hand was. Very smart.

Ik heb veel prachtige snowboardreizen gemaakt maar deze staat toch in de top drie. De andere twee waren alleen met Romée en Odile. Eens een week alleen met Romée en tante Els en eens een week alleen met Odile en tante Els.

Vreemd hoe snel herinneringen ook vervagen. Paulien zou misschien nog andere anekdotes kunnen vertellen. We hadden enorm veel plezier samen. Twee soms lompe mensen bij elkaar. De leukste piste was daar zo onder die oranje bakjes. Enorm breed en zalige sneeuw. Oh ja ik ben zo beneden bij de lift van die oranje bakjes op mijn muil gestuikt. Zo mijn snowboard die vooraan vast klikte in de sneeuw. Zo bij iedereen die aan het aanschuiven was. Nice.

De avonden waren ook prachtig in de chalet. Zo veel herinneringen daar. Vaak geweest. Wat een zalig gevoel ook na een hele dag skiën. Die schoenen die je kan uitdoen. Je voeten die terug vrijheid voelen. Een hete douche. Lekker eten. Overvloed.

En 's avonds passeerden we dan meestal bij dat winkeltje om een paar pinten en chips te kopen. De zakken chips dat wij in al die jaren hebben opgegeten... En dan daar aan die bank of tegen de muur genieten van de laatste zonnestralen. Dit jaar ga ik naar Frankrijk met Romée en Odile maar hopelijk volgend jaar nog eens naar Riederalp.

Normaal gingen we de zaterdag terugkeren, maar van tante Els mochten we nog wat langer blijven. Op paasmaandag moesten we niet werken dus konden we de zaterdag en zondag ook nog blijven skiën. En terug prachtig weer! Ben er niet zeker van maar denk dat we dan de maandag terug naar huis zijn vertrokken. Gerief terug naar beneden sleuren, met de lift naar beneden, auto zoeken, alles inladen en vertrekken richting België. Dit was één van de mooiste, leukste, prachtigste skireizen van mijn leven. Zeker na al het harde werk die ik had gedaan bij Agape, na alle keiharde jaren, na alle duisternis, ... zo'n prachtige week vol zon, licht, sneeuw, humor, eten, drinken, ... Ik ben zo dankbaar dat we deze week samen hebben kunnen beleven en ik zou direct tekenen voor een heel leven samen zijn op deze manier.

Nog een paar foto's en video's om onze vriendschap en liefde te vereeuwigen in deze blog. Bedankt Paulien, voor alles. Ik hou van je, het spijt me, vergeef me en dank je wel.