Odile

Het is nu al een paar weken, maanden zelfs, dat ik soms in mijn bed lig en denk ‘Ik moet een blog schrijven over Odile want stel dat ik vannacht plots sterf dan heb ik er één geschreven over Romée maar niet over Odile. En dan gaat dat haar de rest van haar leven achtervolgen.‘Met zo’n dingen ben ik dus ’s avonds soms bezig. Ah ja… hoe gaat dat allemaal hé.

Odile Cardoen, geboren op 13 september 2011 ergens om 2 uur ’s nachts denk ik. Heb net exacte uur eens aan Mélanie gevraagd want ik weet het niet meer. De geboorte van Odile is eigenlijk even vlot gegaan als die van Romée, al was het voor mij een totaal andere ervaring. Ik weet er namelijk niet zo heel veel meer van. Die twee geboortes waren emotioneel ook zodanig heftig en bruut en mooi en unreal dat ze waarschijnlijk door elkaar geweven zijn. Bij Romée haar geboorte denk ik dat alles nog vlotter is gegaan. Ik hoor soms verhalen van vrouwen die soms meer dan 24u in het ziekenhuis zijn om de baby ter wereld te brengen. Bij Romée en Odile, en eigenlijk moet ik zeggen bij Mélanie, was dat twee keer zo ongeveer anderhalf uur. No time to waste. Ik denk dat de weeën wel wat zwaarder waren bij Odile dan bij Romée. Mélanie moet maar eens haar verhaal doen! 😉 Bij Romée heb ik een foto van de klok genomen toen ze geboren was maar bij Odile ben ik dat vergeten…

Odile dus. ’s Nachts geboren. Zoals haar papa. Ik om exact 12u ’s nachts, Odile ergens rond 2 uur ’s nachts dus. Ik weet nog dat ik zo een CVS dag had, dus het was zwaar. De bevalling was waarschijnlijk zwaarder voor mij dan voor Mélanie hahahahaha. Het is wel allemaal snel gegaan. Ik denk dat Mélanie zelfs zo gestripped is vooraf toen we die avond bij gynaecoloog moesten zijn. Strippen van de vliezen zegt Gemini. Ik vermoed dat ze al voorbij de uitgerekende datum was, een week of zo, of misschien zelfs twee weken. Dus daarom dat strippen en ze gingen haar ook inleiden. Volgens mij heeft ze die avond ook een trappist gedronken. Dat heeft dus allemaal gewerkt want tegen 23u ’s avonds of zo mochten we naar het ziekenhuis. En toen is het allemaal terug snel gegaan. Daar waar Romée heel goed lag in de buik lag Odile iets gedraaid. Daarom dat ze er blauwer is uitgekomen. Ik heb daar heel expliciete foto’s van maar die gaan we hier niet online zetten natuurlijk!

Odile Cardoen, wat zie ik jou graag! Je humor, je uitbundigheid, je schaterlach, je intelligentie, je talenknobbel, je liefde voor wiskunde hahahahaha en je grote hart op de juiste plaats! De koppigheid neem ik er heel graag bij. Ik herinner me zo dat we in Collioure waren op de grens van Frankrijk en Spanje. En je was zo weer eens boos om één of andere reden en ging op de grond gaan zitten op je handen en knieën. En je viel in slaap. Hahahaha. Zalig. Ik denk dat je toen waarschijnlijk daar een uur op de grond hebt geslapen. En toen je wakker werd terug even boos omdat je niet goed wist van welke planeet je kwam. Ik hoef het je niet uit te leggen, je kent jezelf al redelijk goed. Ik heb beetje bij beetje geleerd hoe ik daarmee moet omgaan. Ook vorig jaar ons reisje naar de Ardennen, dat herinner ik me ook nog, toen we op restaurant zaten. Soms is er blijkbaar een error in je hersenen. Dan moet ik heel rustig blijven, zelf niet emotioneel worden. Tis allemaal ok en tis wat het is. Ik herinner me hier ook de keren dat we wiskunde gestudeerd hebben met grote witte stukken papier aan de muur! Zalig. De skireis naar Riederalp samen met tante Els! Zalig. De reisjes naar Camping Kiwi! Zalig!

Ik merk dat ik met Odile vaak zo vragen moet stellen om er iets uit te krijgen. Zo zei ze ooit eens tegen me Papa, tis niet omdat ik niet vaak over gevoelens praat, dat ik er daarom geen heb hé. Zalige ziel zeg. Wat kan ik nog vertellen over Odile… ben zo blij dat ze nog komt naar hier om de week. Doet me enorm veel deugd om zo ’s morgens samen te ontbijten, Sushi te bestellen ’s avonds, samen wafels te bakken, te gaan wandelen als het er nog eens van komt en in de Vlaamse Ardennen dan groenten van op het veld mee te jatten! Hahahaha! Zalig. Good times!

Creatief bezig zijn is zo leuk. Soms denk ik allez Lieven Cardoen die mozaïek misschien wil Odile dat helemaal niet doenma ja … whatever… ik vind het leuk om te moosjen. Prutsen. Experimenteren. We moeten hier dringend nog die andere mozaïeken op gaan hangen. ‘k Ga toch eens afspreken met Robob zodat ie kan meegaan.

Zo. Ik ben ook heel blij dat mama die testen betaald heeft voor je ADHD. Blij dat je nu weet dat je boven gemiddeld begaafd bent, al vraag ik me nog altijd af wat dat precies is, boven gemiddeld begaafd. 50% zit boven het gemiddelde hé hahahaha. Ma ik snap het wel. Je hebt Cardoen genen, net zoals Romée, dus intelligentie en creativiteit en een klein beetje genie zal zeker niet ontbreken. En dan heb je wel zelfvertrouwen nodig want dan kan het zijn dat je anders bent dan de rest. En anders zijn is niet altijd even gemakkelijk. We zijn natuurlijk allemaal uniek, maar sommigen zitten toch meer aan de rand van normaal en weirdo. Weirdo is leuk. Weirdo is de max. Weirdo zal nooit saai zijn.

Voila. Odile Cardoen, I love you!