Van angst naar avontuur: mijn transformatie op de pistes - Les Menuires 2025

Amai. Zo hard dat ik gewerkt heb om dit te kunnen. Alleen met mijn twee dochters op skireis. Vrijdagavond zijn we vertrokken tot voorbij Luxemburg om daar te overnachten in zo'n autosnelweghotel. Hoe meer ik die angsten overwin hoe vreemder het leven wordt. Angst was een soort van doel geworden in mijn leven. Een way of life. Dus als ik nu aan een snel tempo angsten begin te overwinnen komt er een soort van existentiële crisis aan. Wat nu? Heel mijn leven heb ik tegen angsten gevochten. Optreden was een gevecht tegen angst. Nu is de vraag of ik eigenlijk wel graag optreed. Nu laat ik dingen ook meer gebeuren en laat ik magie ontstaan. Energie.

Maar we zijn in Les Menuires. Met Romée en Odile. Wat een overwinning. En hoe rustig ik ben in zo'n klein appartement. Angst was nooit enkel een bepaald denkkader. Het zat in mijn lichaam. En met Connected Living in Agape heb ik 32 blokken keihard aan mezelf gewerkt. 32 blokken heb ik alles gegeven en eindelijk kan ik nu de vruchten plukken. Angst. Wat een beest. Anxiety van Doechii is zo een prachtig nummer die ik recent van Romée heb leren kennen. Sombody's watching me, that's my anxiety. Dat is er zo recht op. Al heel mijn leven is dat de angst. Mensen zijn aan het kijken. Een beetje als L'enfer, c'est les autres.

Hier zit ik dan in een appartement in Les Menuires. Gisteren zijn we met zijn drie naar Courchevel geskied. Zo'n groot gebied, niet normaal. Les 3 Vallées. Les Orres, Val Thorens, Les Menuires, Méribel en Courchevel. Het is hier al heel de week prachtig weer. Alleen maar zon. En warm. En toch nog goeie sneeuw. Ik dacht dat die skireis met Paulien nooit zou kunnen worden overtroffen maar dit is op zijn minst even leuk en prachtig. Paradijs.

Gisteren heeft Romée wel een accident gehad. Een skiduim waarschijnlijk en ze mag niet meer skiën. Dat is wel een fucking bummer want ik vond het zo leuk samen met zijn drie skiën. Het was goed voor onze band! En nu natuurlijk nog altijd. Ze is nu naar Casa de Papel aan het kijken. Fantastische serie. Dus het is nog allemaal zo slecht niet. Misschien gaan we toch eens proberen een piste af te skiën morgen of vrijdag. Zonder skistokken dan. Ze mag er gewoon niet nog eens op vallen. Blijkbaar echt iets vree stoms zo'n skiduim. Doordat je hand door zo'n bandje zit om je ski's niet te verliezen kan je je bij het vallen echt pijn doen. Je duim plooit dan zo helemaal over door die skistok en dan kan er een ligament serieus beschadigd worden. Thuis nog een echo laten nemen om te zien hoe ernstig het is.

Mentaal is dit toch niet niets, zo alleen met je dochters op skireis. Wat als ik hier iets tegenkom? Repatriëring lijkt me toch niet zo leuk voor iemand als mij... Ik kan die angsten wel uitschakelen maar dat wil niet zeggen dat ze er op de achtergrond niet zijn. En toch zit ik hier. Dag 4. Prachtig weer gehad en de komende dagen nog prachtig weer. Van waar ik kom... zot... Ben vroeger wel eens alleen met Romée naar Riederalp geweest, maar toen was Els daar. En hetzelfde met Odile. Hoe sterk ik nu wel niet ben. Mijn lichaam is wel wat ouder, en ik voel dat wel als je zo een hele dag moet rijden. Maat de mentale en fysieke rust is veel groter dan de voorbije 23 jaar. Nooit in de voorbije 23 jaar ben ik sterk genoeg geweest om dit aan te kunnen. Allemaal verhalen. Je denkkader veranderen is niet genoeg, je moet ook je energie veranderen. En je omgeving. En als je èn je denkkader èn je energie èn je omgeving beetje bij beetje veranderd, dan kunnen er na vier en half jaar zoals nu wonderen ontstaan. Want dit is een wonder, hier zijn met mijn twee dochters en er ook nog eens ontspannen bijlopen.

Zo dankbaar dat ik dit nu kan. En als dit in vier en half jaar mogelijk is, wat dan na tien jaar? We doen verder want ik wil de wereld zien. Muziek maken en daarmee de wereld zien. Overal samen met mensen van andere culturen muziek maken. Geluiden opnemen en daar iets mee doen. Nepal en Tibet, Australië en Aboriginals, Nieuw-Zeeland en Maori, Ayahuasca in Zuid-Amerika, ceremonie's in Noord-Amerika, ... Mijn muziek delen met de wereld en daarvan kunnen leven. Bloggen over mijn verhaal. Inspireren. Liefde uitbreiden.

We zijn nu een week verder. Net een Tipi Ceremonie gehad. Wat een overvloed in mijn leven. Ik hoef niet meer te bidden voor iets in mijn leven, het is er allemaal. Wel dankbaarheid meenemen in mijn gebed. Het was zalig met Romée en Odile in Les Menuires. En ondertussen gaat alles super goed met Charlotte. Ik zie die vrouw graag. Ze is het antwoord op mijn gebeden. Alleen maar overvloed.

Zo. Een nacht niet slapen is best wel pittig. Love is all. x

https://youtube.com/shorts/yVRGft6Gbao?feature=share