No Choice

Keuze is een illusie. Controle is een illusie. Ons hele kleine leven is één grote illusie. Wat is keuze? Stel dat je moet kiezen tussen A en B, wie maakt er dan die keuze? Zijn het je atomen, moleculen, hormonen, neuronen en hersenen die de keuze maken? Of gaan we beginnen zeveren over onze ziel die de keuze maakt? Volgens 'de wetenschap' is alles actie en reactie. Dan zijn we niet meer dan een computer, één die de illusie van een bewustzijn schept. Wat als we de som zijn van ons verleden, onze opvoeding, onze omgeving en ons dna? En niet meer dan dat? Mensen die het goed hebben zullen zeggen dat ze de juiste keuzes hebben gemaakt in het leven. Sommigen hebben de bewuste keuze gemaakt om aan kinderen te beginnen. Bullshit. Bewustzijn, wat is in godsnaam bewustzijn? We zijn verslaafd geraakt aan het idee van een scheiding tussen lichaam en geest, in het leven geroepen door Descartes, eeuwen geleden, en we zijn er nog altijd niet van verlost. Er kan geen scheiding zijn want wat moet er de twee dan verbinden? Als lichaam en geest twee delen zijn van een afscheiden wereld, hoe worden ze dan verenigd met elkaar? Want het moment dat je iets in het leven roept die ze zou moeten verbinden, dan heb je weer één iets. Wat een kloterij. Wat een kutwoorden ook, bewustzijn, ziel, keuze, geest ... Misschien staat alles vast vooraf, tot in de kleinste details, van geboorte tot dood, en heb je 'jij, je bewustzijn, je ziel' er niets in te zeggen. Het is alsof je een robot zou maken die op een dag zo intelligent zou zijn dat je zou denken dat het een bewustzijn heeft. Maar het blijft nog altijd een computer, geprogrammeerd om te leren uit het verleden en keuzes te maken aan de hand van een heleboel data. Artificiële intelligentie staat nog nergens. Moest de mens slim genoeg zijn om zichzelf te doorgronden, dan waren we te dom om te bestaan. Soms wil ik de wereld tot stilstand brengen als ik denk over keuze. Ergens gaan zitten en niet meer rechtkomen. What's the use? Is er iets meer? Hoe zit dat nu eigenlijk in elkaar, de wereld? We kunnen tot de verste sterren in het universum kijken, miljarden jaren terug kijken in de tijd. We kunnen zoeken naar nieuwe deeltjes, God deeltjes, tot we er bij neervallen. Maar op de duur moet je je afvragen, wat weten we nu al meer dan pakweg 3000 jaren geleden? De echte vragen van het leven. Wat weten we daarover? Ik had beter eens goed in mijn broek gescheten. Het ging niet eens een keuze geweest zijn. We kiezen onze ouders voor onze geboorte. We kiezen ons leven. We zijn verantwoordelijk voor de keuzes die we maken in het leven. Rijke mensen hebben hun rijkdom verdiend. Ze hebben ervoor gewerkt. Nekschot. Het wordt al een beetje minder donkerder in mijn ziel ;-) . Alles valt of staat met geloof. En geloof is een illusie. Moest ik één wens mogen doen, dan was het geloven in iets. Dat maakt alles duizend maal gemakkelijker. Geloven in een verhaal. Iedereen gelooft in een verhaal, godsdienst, je opvoeding, ouders, familie, een mystieke ervaring ... Wat als je alle verhalen aan de kant schuift, wat als je in niets meer gelooft, wat als je enkel nog waarheid wil, pure waarheid? Zou je het willen weten, de waarheid? Zou je de waarheid willen weten?

Van dezelfde stof zijn wij als dromen; en ons kleine leven is door een slaap omringd. William Shakespeare