Alvleesklierontsteking (Pancreatitis)

Jawadde wat was me dat. Vrijdagmorgen opgestaan zoals elke morgen. Romée en Odile waren bij me. Samen ontbeten en toen waren ze weg naar school. Ik dronk mijn koffie, at een boterham en toen ging ik naar mijn zolder om te werken. Rond 10u30 kreeg ik plots buikpijn, iets wat niet zo uitzonderlijk is eerlijk gezegd. Soms moet ik dan gewoon een halfuurtje neerliggen en is het terug over. Ik ging eerst nog naar de crossfit gaan maar het werd al snel duidelijk dat dat waarschijnlijk geen goed idee was. Over de middag moet ik waarschijnlijk niets gegeten hebben. 's Middags terug beginnen werken maar rond 16u werd de pijn meer en meer ondragelijk. Normaal eten we de vrijdag avond frietjes samen maar nu had ik gevraagd aan Romée en Odile om zelf croques te maken. Nadat ik Odile was gaan halen in het turnen was het even terug beter eigenlijk. Heb dan ook een paar happen van een croque genomen. En toen begon de pijn terug ondragelijk te worden. Ben dan in mijn bed gekropen.

Ik had al een valium genomen omdat mijn tolerantie voor pijn niet meer al te hoog is. Allez, dat is wat ik denk. 's Nachts ben ik echter opgestaan om nog een valium te nemen samen met een Temesta en een Nurofen omdat de pijn echt niet meer te doen was. 's Morgens was het gelukkig terug wat beter, waarschijnlijk omdat ik terug nuchter was. Toen toch direct gebeld naar de dokter van wacht. Om 9u mochten we gaan in Sint-Lucas. Na wat onderzoek was er op het eerste zicht niets ernstigs aan de hand. Waarschijnlijk een gewone maagontsteking. Ik was eigenlijk gerustgesteld en dacht dat het wel ging over gaan. Thuis ging het ook een beetje beter. Langs de apotheek en winkel geweest en dan wat yoghurt gegeten. Een film bekeken de rest van de morgen. 's Middags wat soep gedronken en een boterham gegeten. Romée vertrok naar verjaardagsfeestje van Lou en Odile ging even naar Mélanie naar de winkel omdat ze zich verveelde. De pijn begon vanaf 15u echt ondragelijk te worden. Ik wist niet meer waar kruipen van de pijn. Kersenpitkussen hielp niet, Dafalgan hielp niet, een Diclofenac hielp niet, gaan liggen hielp niet... Alleen voorovergebogen zitten hielp een heel klein beetje. Het was verschrikkelijk. Eén van de meest verschrikkelijkste pijnen die ik al heb meegemaakt. Het stopte gewoon niet. Er was geen enkel moment dat het een beetje afnam. Met gewone buikpijn of krampen heb je zo momenten dat het wat erger is en dan trekt het terug een beetje weg. Deze keer was het constant.

Door mijn verleden was ik enorm bang om terug naar de dokter of spoed te gaan. Bang dat er een operatie zou moeten gebeuren. Bang om daar te moeten slapen. Panische angst. Ik wist bijna niet of ik liever daar thuis zou sterven of naar het ziekenhuis zou rijden. Dan gelukkig toch terug gebeld naar de wachtdienst. Ik mocht eigenlijk bijna direct naar Sint-Lucas rijden. Eens daar was de situatie blijkbaar ernstig. De dokter heeft me direct nog eens onderzocht en toen naar spoed doorverwezen. Ik ben zo dankbaar hoe snel ze me daar hebben geholpen. Ik zat nog geen 3 seconden neer en ik mocht al naar de verpleegster gaan in één van de kotjes. Ik denk dat ik van 15u tot rond 21u moet geweend hebben. Na nog een klein onderzoek mocht ik mee naar één van de bedden van spoed. Daar redelijk snel een infuus gekregen met pijnstilling. Tramadol of zo. Het heeft nog een tweetal uur geduurd maar plots was gelukkig alle pijn weg en kon ik terug ademhalen. Shit zeg. Wat een pijn. Onbeschrijfelijk.

Een echo en een pet scan later was het duidelijk dat ik een alvleesklierontsteking had. Acute pancreatitis. Nice. Ik drink de laatste maanden niet zo veel alcohol eigenlijk en de laatste maand zelfs niets meer. Buiten natuurlijk vorige zaterdag een hele fles rode wijn en dinsdag op mijn verjaardag in Django ook wel wat alcohol... Misschien mag je dat niet doen hé, zo bruusk stoppen met drinken. Ben toen nog blijven liggen op spoed tot rond 1u 's nachts en toen hebben ze me naar de afdeling maag/darm gebracht. Daar krijg je dan een infuus met Tramadol die druppel per druppel toegediend wordt. De zondag erop heel veel geslapen, kapot van alle pijn van de dag ervoor waarschijnlijk. Romée en Odile en Mélanie zijn ook langsgekomen 's middags wat zooooooooooo veel deugd deed. Merci!

We zijn nu dinsdag en ik mag straks naar huis. Hopelijk duurt het niet te lang meer. Ik mag eigenlijk al van deze morgen naar huis. Dokter is hier rond 10u geweest. Maar papierwerk hé. De papieren zijn nog niet toegekomen. Jezus Christus. Dat kan dan ook wel lang duren hoor. Tis allemaal geautomatiseerd vandaag de dag maar gewoon ergens papieren in orde maken... of op een paar knopjes duwen... misschien werken ze wel met ons software programma hahahahahaha. Ik word dan direct weer angstig. Zie dat ik straks weer buikpijn krijg en ze me hier toch houden...

We zijn nu woensdag en ik ben thuis. Er zitten heel veel tranen in mijn systeem. Er kwamen terug heel veel dingen naar boven van 5,5 jaar geleden. Veel angst, veel verdriet, veel onzekerheid, veel machteloosheid... Wat te denken van dit leven... Gemakkelijk is het niet geweest. Voor niemand zeker. Als je een acute pancreatitis hebt, dan maakt het niet uit hoeveel geld je hebt of hoe je leven er heeft uitgezien.

Online zocht ik de spirituele betekenis op van de alvleesklier. Blijkbaar is die verbonden met je 3e chakra. Mensen die me kennen weten dat ik daar misschien niet al te sterk in geloof. Maar. Kiezen. Geloof zonder bewijs of rede zonder charme. Geef me maar geloof. Derde chakra dus.

Dit energiecentrum heeft te maken met je persoonlijke kracht en identiteit. Hier ontwikkelen je een sterk zelfgevoel en leren je “in je kracht te staan”.  Als het derde chakra zwak is, is je gevoel van kracht gebouwd op onzekerheid en relateer je vanuit je ego.

https://kundaliniyogawageningen.nl/de-alvleesklier/

Wat ik er verder over las komt ook wel binnen.

Emoties die geassocieerd worden met de alvleesklier (en milt) hebben te maken met: verdriet, slachtofferschap, opgeven, teleurstelling, angst voor de dood en neiging tot zelfvernietiging. Energetisch gezien heeft de alvleesklier te maken met het vermogen om zoetheid in je leven toe te laten: liefde en dankbaarheid. Men zegt dat als je alvleesklier zwak is je moeite hebt om liefde te ontvangen en te geloven dat je het waard bent om liefde te krijgen. Als je geen liefde kan toelaten kan je in de loop van de tijd bitter worden. Je hebt dan het gevoel overgeslagen te worden in het leven. Oefening in dankbaarheid kan bitterheid helen en je helpen om zoetheid in je leven toe te laten.

https://kundaliniyogawageningen.nl/de-alvleesklier/

Dat komt wel binnen gezien mijn verleden. Ik zie het als een transformatie, als een beweging van die zelfvernietiging naar dankbaarheid en zoetheid. Ik zie het niet als een lesje dat het leven mij wil leren. Meer een onderdeel van de heling die bezig is in mij. De les die ik geleerd heb is dat er voor mij gezorgd werd. Men was bekommerd om mij. En in plaats dat ik thuis mezelf heb vernietigd ben ik naar het ziekenhuis geweest en ben ik daar ongelofelijk goed geholpen geweest. En ik ben er ontzettend dankbaar voor. De volgende keer ga ik niet meer zo bang zijn. Ik heb het ook toegelaten, de zorg. Me laten helpen. Wat heel belangrijk was. Dus bedankt aan de huisartsenwachtpost van Sint-Lucas Gent. Bedankt aan de spoeddienst van Sint-Lucas Gent. En bedankt aan de afdeling maag/darm op Sint-Lucas Gent.

Wat het wetenschappelijke betreft van de acute alvleesklierontsteking... De oorzaak is niet echt bekend. Het waren geen galstenen en ik dronk ook niet overmatig veel alcohol. Wel neem ik al sinds 2013 hydrocortisone en sinds een paar jaar ook terug testogel. Nu lees ik online wel dat extra testosteron wel kan leiden tot een pancreatitis. Dat ga ik dus bij mijn volgende afspraak wel bespreken met mijn endocrinoloog. Dat CVS verhaal van mij is niet gemakkelijk en zorgt wel vaak voor frustratie. Zo een specialist zegt dan dat ik daarmee moet stoppen maar dat is eigenlijk geen alternatief voor mij. Moet ik dan terug hele dagen ziek worden? Maar ik ga nu wel eens kijken of ik het met een minimum kan doen van hydrocortisone en testogel. Na dat album ook wat meer rust inbouwen en wat meer genieten van de zoetheid van het leven. Fruit eten. Gaan wandelen in de zon. Een theetje drinken in het stad. Een boek lezen. Vertragen. Terug op reis gaan.

Voeding voor de alveesklier: avocado, alfalfa, aardappelen, bieten, wortelen, olijfolie, papaya, grapefruit, citroen, boekweit, geelwortel en kitcharee (mungbonen met rijst).

https://kundaliniyogawageningen.nl/de-alvleesklier/

Een ontsteking duidt altijd op een heftige emotionele staat van zijn, waarbij boosheid en machteloosheid de boventoon voeren. De emotionele lasten zijn zo groot geworden, dat je muurvast zit in jezelf. Je voelt je overgeleverd aan de omstandigheden en onmachtig om nog voor jezelf op te komen en liefde te ervaren.

https://www.wijsheid.nu/alvleesklier-en-diabetes-zoetigheid-leven/