Wezenloos

Wezenloos staar ik voor me uit. Wat ga ik hieruit leren... Focussen op al de goeie dingen in mijn leven. Dankbaar zijn voor alle goeie dingen uit mijn leven. Vloeibaarder worden. Mooier worden. Mijn heilige hart openen voor de wereld. Keer op keer. Meer en meer. Ondanks de pijn. Ja het doet pijn. Wezenloos pijn. Ik vergeef het mezelf dat ik vergeten ben dat ik mag rusten. Ik vergeef het mezelf dat ik vergeten ben dat ik mag vertrouwen. Ik vergeef het mezelf dat ik vergeten ben dat ik een keuze heb. Ik bid ervoor om enkel te kiezen voor dingen die me voeden. Ik bid ervoor om enkel te kiezen voor een partner die ook voor mij kiest. Ik bid voor de moed en de steun en de kracht om enkel mensen toe te laten in mijn leven die me voeden. En ik bid dat ik iemand mag leren kennen die samen met mij aan een missie wil werken. Een missie om een mooi thuis te maken. Een missie om mensen te helpen. Een missie om van de wereld een mooie plaats te maken. Een missie om liefde uit te breiden. Een missie om constant liefde uit te breiden. Ik staar echter nog altijd wezenloos voor me uit. Zo gebroken. Onwezenlijk. Ontmenselijkt. Je hart zo openen voor iemand om er dan een mes in te krijgen. Ik vergeef het mezelf. De dagen gaan moeizaam vooruit. Aho.