Geloofsovertuiging

Als ik van iemand hou, gaat ze/hij weg.

Stevig. Het is niet enkel zo dat ik me waardeloos voel. Het is dieper dan dat. Ik durf niet meer graag te zien omwille van de pijn. Ik durf niet meer graag te zien omdat ik denk een last te zijn. Dus zoek ik zelf mensen die niet kiezen voor mij. Denk ik. Tis een oefening. Ik draag dat wel mee in relaties merk ik. En grenzen. Grenzen van mezelf. Wat zijn mijn grenzen? Stel dat er iemand echt zou kiezen voor mij, wat zou dat doen met me? Heel angstaanjagend idee dat er iemand zou kiezen voor me. Misschien wil dat zeggen dat ik verder moet, moet loslaten. Er zit daar iets vreemds in mij. Alsof het dan te saai gaat worden. Zal ook gewoon afhangen van wie ik tegenkom vermoed ik. Maar wat als ik nu altijd dat trauma van toen ik vijf jaar was herleef en opnieuw speel? Het lijkt erop dat ik de energie van mijn vader opzoek en dan kost wat kost wil bewijzen dat ik het waard ben. Soms. Terwijl ik al compleet ben. Ik hoef niemand nog iets te bewijzen. Ik ben hier al 48 jaar en heb dingen overleefd die te zot zijn voor woorden. Ik ben sterk. Ik ben een overlever. En daar moet ik kracht uit putten. Het is genoeg geweest, die oude geloofsovertuiging dat ik een last zou zijn.

Risico's nemen. Ander geloofsovertuiging installeren. Ook terug vertrouwen in mensen, iets wat enorm moeilijk is. Miljaarde dat is een moeilijke, vertrouwen in mensen. Ik merk wel dat dankzij die opleiding en de veranderingen in mezelf andere mensen in mijn leven komen. Goeie mensen. Mensen met hun hart op de juiste plaats. Er zit een enorme schrik in me om gewoon los te laten. Plassen is ook loslaten. Maar echt loslaten. Daarom dat ik terug naar Cindy ga voor Kambo. Als er één iets is wat kan helpen om los te laten, dan is het wel Kambo. Shit Scared ben ik van die Kambo. Daar valt er ook het meest te winnen. Shit Scared ook voor die Vision Quest. Daar valt er ook veel te winnen. Loslaten. Wat zou er gebeuren indien ik alles zou kunnen loslaten? Het is een vreemde gedachte merk ik. Al 43 jaar slachtoffer? En daarin vastzitten? Accepteren dat we hier niet in 1 2 3 gaan uit geraken. Oefenen, oefenen, oefenen.

Je hoeft je niet te haasten om daarachter te komen. Het is zelfs beter om te stoppen met erover nadenken en te proberen het te begrijpen. Het is een antwoord dat alleen tot je komt door meer te spelen, door je leven ten volle te leven, en door te zijn wie je al bent: iemand die sterk is.

In de laatste 6 weken onderstaand nummer me in de auto vaak een klein beetje licht gegeven. En dans en beweging. De energie in die muziek vind ik ongelofelijk. Goeie koptelefoon of stereo is noodzakelijk.

Rise up fallen fighters
Rise and take your stance again
Is he who fight and run away
Live to fight another day

As a man sow, shall he reap
And I know that talk is cheap
But the harder the battle
A the sweeter Jah victory

The heathen back dey 'pon de wall

In Bob Marley's song "The Heathen," the phrase "The heathen back dey 'pon de wall" is a line from the song's chorus. In Jamaican Patois, "dey 'pon de wall" translates to "there upon the wall." The term "heathen" traditionally refers to non-believers or those lacking faith. In the context of Marley's lyrics, it symbolizes oppressors or adversaries. The imagery of the heathen being "upon the wall" suggests they are in a vulnerable or defensive position. This aligns with the song's broader message of resilience and resistance against oppression. Marley encourages "fallen fighters" to "rise and take your stance again," emphasizing that those who retreat can regroup and continue their struggle. The line underscores the idea that oppressors are not invincible and that perseverance can lead to eventual victory.