Ontmoeting

Vandaag tussen 16 en 17 uur was ik ergens op een punt in mijn leven waar alle wegen even samenkwamen in één moment. Verticaal. Woorden waren eigenlijk niet nodig in dat ene uur. Soms moet je niets meer zeggen en is er een soort van direct begrip. Gelijken. En dan gaan de wegen weer uit elkaar. Je hebt geen keuze en toch heb je een keuze. Het is de inspanning die je nekt. Verlichting is alles opgeven. Verlichting is alles geketend vrij zijn. Verlichting is alles toelaten zoals het is. Verlichting is alles gewoon laten gebeuren zoals het gebeurt.

Ik wil die persoon danken hier op deze blog van mijn gedachten. Dankbaar dat hij in mijn leven gekomen is en me een andere weg heeft getoond. Je zou het The Red Road kunnen noemen, al bewandel ik die al sinds mijn geboorte. Vreemd hoe je altijd NU leeft. Gisteren en morgen zijn alleen concepten waar je NU over kan nadenken. Het zijn je gedachten die de tijd maken. Het zijn je gedachten die de ruimte maken. Je gedachten creëren een wereld. En alle gedachten van alle mensen creëren de wereld. En dan nog, het is onmogelijk de wereld te kennen. Het is te complex om te kunnen zien. Iedereen krijgt enkel kleine fragmenten van de wereld te zien. En deuren die vroeger niet opengingen gaan nu plots wel open.

Zoals vandaag tussen 16 en 17 uur. Toen ging er een deur open. Ik vraag me soms af waarom ik daar 20 jaar geleden niet heb gezeten. Life. De dingen gebeuren gewoon en toch is er iets meer. Gebed. Liefde. The Spirit. Wakan Tanka. Ook al heb je geen keuze, toch heb je een keuze. Ook al staat alles vast, toch staat er niets vast. Ook al is er niets, toch is er iets. De wereld is 1000 keer meer ingewikkeld en complex dan we ons ook maar kunnen voorstellen.

Ik ben de adem van al mijn voorouders, door duizenden en duizenden jaren, duizenden en duizenden generaties, laag op laag op laag op laag en ik eer hen door alleen maar paden met een hart te volgen. Ik eer hen door de best mogelijke versie te zijn van mezelf die ik maar kan zijn. Ik eer hen door hen te erkennen in de paden die ze mij vooraf zijn gegaan. Ik eer hen door hen te erkennen in al het verdriet en alle vreugde die ze gekend hebben. Ze leven allemaal verder in mij.

Mijn ouders, twee.
Mijn grootouders, vier.
Mijn overgrootouders, acht.
Mijn betovergrootouders, zestien.
Mijn oudouders, tweeëndertig.
Mijn oudgrootouders, vierenzestig.
Mijn oudovergrootouders, 128
Mijn oudbetovergrootouders, 256
Mijn stamouders, 512
Mijn stam-grootouders, 1024
Mijn stam-overgrootouders, 2048
Mijn stam-betovergrootouders, 4096
Mijn stam-oudouders, 8192
Mijn stam-oudgrootouders, 16384
Mijn stam-oudovergrootouders, 32.768
Mijn stam-oudbetovergrootouders, 65.536
Mijn edel-ouders, 131.072
Mijn edel-grootouders, 262.144
Mijn edel-overgrootouders, 524.288
Mijn edel-betovergrootouders, 1.048.576
Mijn edel-oudouders, 2.097.152
Mijn edel-oudgrootouders, 4.194.304
Mijn edel-oudovergrootouders, 8.388.608
Mijn edel-oudbetovergrootouders, 16.777.216
Mijn edel-stam-ouders, 33.554.432
Mijn edel-stam-grootouders, 67.108.864
Mijn edel-stam-overgrootouders, 134.217.728
Mijn edel-stam-betovergrootouders, 268.435.556
Mijn edel-stam-oudouders, 536.871.112
Mijn edel-stam-oudgrootouders, 1.073.742.224
Mijn edel-stam-oudovergrootouders, 2.147.483.648
Mijn edel-stam-oudbetovergrootouders, 4.294.967.296
Mijn voor-ouders, 8.589.934.592
Mijn voor-grootouders, 17.179.869.184
Mijn voor-overgrootouders, 34.359.737.368**
Mijn voor-betovergrootouders, 68.719.476.736

** = dit is ongeveer het aantal voorouders ten tijde van Karel de Grote, toen de wereldbevolking op ongeveer 200 miljoen werd geschat

https://www.scientificamerican.com/article/humans-are-all-more-closely-related-than-we-commonly-think/

Para mí sólo recorrer los caminos que tienen corazón, cualquier camino que tenga corazón. Por ahí yo recorro, y la única prueba que vale es atravesar todo su largo. Y por ahí yo recorro mirando, mirando, sin aliento.