Kambo 1 en 2

De eerste keer Kambo dacht ik laat maar komen die Kambo de krijger in ik kan het wel hebben. De moedige absurde held Cardoen schrok even toen 10 seconden na het aanbrengen van het gif heel mijn lichaam begon te schreeuwen. Mijn hartslag vloog de lucht in en het enigste waar ik aan kon denken in het begin was Waar de knop is om het te doen stoppen. Zie je, met een ijsbad of WH ademhalingsoefeningen, kan je op elk moment gewoon stoppen er mee, uit het bad kruipen, weer 'normaal' ademen. Met de kikker is er geen weg terug, er is alleen de weg vooruit. Vechten ertegen is nutteloos en geen goeie strategie. Je moet erdoor.

10 seconden na het aanbrengen van het gif verandert heel je perceptie van tijd. De eerste 5 minuten lijken eindeloos lang te duren, alles gaat naar binnen, diep, een gebalde soort van schreeuwende energie zit in je lichaam, brandend, het vuur, opslorpend en een uitweg zoekend. Er is niets leuks aan, er is absoluut niets leuks aan, en zowel de eerste als tweede keer zei ik tegen mezelf: NOOIT MEER, DOE DIT NOOIT MEER. En nu ga ik straks toch voor een derde keer. Waarom? Omdat het mij iets geeft waarvoor ik gerust een half uur voor wil doodgaan.

Wat geeft Kambo mij? Ik kan hier vertellen over het overgeven, het water drinken, de begeleiding, maar het belangrijkste lijkt me wat het mij ondertussen gegeven heeft. Ik lijk plotseling open te staan voor een heel nieuwe wereld. Ik voel de wind als iets wat verbonden is met mij. Ik voel het over heel mijn lichaam. Een beetje meer verbinding is misschien wel het belangrijkste wat ik voel. Een gevoel van niets is eigenlijk echt belangrijk. Loslaten. Vrijheid. Het einde van het hoofdstuk en het begin van een nieuwe. Ergens zwevend op het niemandsland tussen twee hoofdstukken in. Goeie dingen lijken te gebeuren in mijn leven, en werelden en mensen waarvan ik dacht dat ze niet bestonden komen plots op mijn pad. Magie. Magie. Magie. Ik ben op bepaalde momenten zowaar ontspannen. Beetje bij beetje krijg ik het trauma uit mijn lichaam. En ik ben er ondertussen van overtuigd dat het kikker vergif daar een enorm grote rol in speelt.

Je moet er natuurlijk klaar voor zijn, en dat is iets wat je enkel voor jezelf kan uitmaken. Je moet het niet doen om te tonen dat je sterk bent, het is geen 'trip', het is geen walk in the park. Heb je er moed voor nodig? Absoluut. Is er iets wetenschappelijks aan? Wat is dat wetenschap?

Straks ga ik voor een derde keer. Een deel van me verlangt, een ander deel is bang. Een deel verlangt omdat het gevoel nadien zalig is, omdat het helpt, omdat het me zuivert en terug onbezorgd maakt. Bang omdat je eerst door een hel moet, bang omdat het mijn lichaam onder enorme druk zet, bang voor de tijd die tergend traag gaat wanneer je afziet.

We zijn hier nog. Na 43 jaar leef ik nog altijd. Het is ongelofelijk. Er klopt iets niet aan het leven, aan het heelal, aan bewustzijn in het algemeen. We worden geboren tussen andere mensen en van dag 1 worden we geconditioneerd om zo en zo te denken. We worden wijsgemaakt dat we ondertussen alles weten. We worden wijsgemaakt dat onze voorouders primitieven waren en dat wij verlichte wezens zijn. We worden geacht te denken op een manier dat niet bedreigend is voor het overgrote deel van de mensen. Mensen willen houvast, mensen willen controle, mensen willen dingen kunnen benoemen, maar als je de gordijnen opendoet, en de waarheid ziet, dan besef pas dat controle zinloos is. Contraproductief. Tijd is relatief, alles gebeurt tegelijkertijd, en keuze is een illusie.

Kambo heeft me geleerd: "Laat los en laat je meevoeren." Kambo heeft me geleerd controle af te staan. Kambo heeft me doen voelen dat ik één ben met alles en dat ons huidige denken ons allemaal van elkaar scheidt. We creëren de wereld met onze gedachten. Alles valt of staat met geloof en onze gedachten over de wereld. De wereld wordt niet geprojecteerd van buiten af, maar we projecteren de wereld van binnen op onze ogen. Deel van een collectief bewustzijn maar toch de kracht om zelf dingen te creëren. Ideas are just for fun. Ideas Are Just For Fun.

Op naar de volgende Kambo.