Dr. Francis Coucke - Hypofysesteeltje

Bonjorno, een aantal jaar geleden ging ik voor het eerst naar de omstreden dokter Francis Coucke (2013?). De orde der geneesheren, een bende geiteneukers, heeft hem al vaak proberen te schrappen als arts. Mij heeft hij terug een leefbaar leven gegeven. Maar ik was natuurlijk op mijn hoede en dit is het verslag van na mijn eerste afspraak! Read on!

Nja, veel valt er niet te vertellen, al schrijf ik graag en misschien ook goed, dat is aan de subjectieve lezer om te beoordelen, dus kan ik er wel wat saus en zo op doen… Maar in elk geval, eerst de versie van mijn harde ik. Dokter Coucke is een charmeur waardoor je bijna de rest niet zou zien. Heb de indruk dat hij ook door een paardenbril kijkt. (Waarom paarden en niet paarde? Ik bedoel, is het soms één bril die verschillende paarden moeten delen? Spelling… anti-logisch). Op internet had ik gelezen dat iedereen buiten komt met de ziekte van Addison (hypofyse die slecht functioneert). Dus, na 5 minuten binnen te zijn, was het van dat. "Nja, dat is de ziekte van Addison hé.". Heb me moeten inhouden om niet in een lach te schieten. Maar soit. Heb hem dan ook gezegd en I quote: "Mag ik een smerige vraag stellen? Denk je niet dat je zelf ook door een paardenbril kijkt door je specialisatie?". Bang, pets, battaboem, die kwam aan want hij was even van slag, waarop hij snel terug counterde met een hoop moeilijke medische termen waardoor ik me, toch voldaan, moest terugtrekken. Maar het kan, want hij zegt dat de hypofyse achter je neus ligt, en op mijn 14e ben ik eens keihard op mijn neus gevallen. Ik bedoel, je kan op je neus vallen, en dan is er hoe IK op mijn neus ben gevallen. Een klootzak, zo één van de populaire gasten, ging eens meevoetballen en wou de bal afpakken van mij. De bal afpakken van mij is niet onmogelijk, maar voor een populaire gast die amper kan voetballen is het dat wel. Maar meneer moest het toch proberen waardoor hij mijn beide benen meehad in plaats van de bal. Ik ben dus naar voor gekatapulteerd, zonder tijd te hebben om mijn handen te zetten (ondanks mijn Alonso reflexen), boem patat (zoals Odile het zou zeggen) op mijn neus. De hoek waarop ik op mijn neus ben gevallen moet nogal loodrecht geweest zijn want de chirurg kon eigenlijk niet geloven dat mijn neus niet gebroken was… Maar hij stond dus wel goed scheef (dus zo loodrecht kan het ook weer niet geweest zijn) en ik hield er een leuke, lichte hersenschudding aan over. Een lichte hersenschudding is iets leuks, heb dat al twee maal gehad in mijn leven, en het voelt zo aan als geluk met een beetje drank erop. Maar zo nog net niet teveel drank om motorisch op een zeeschildpad te lijken, begrijp je, gewoon een gevoel van gelukzaligheid. Soit, hypofyse dus… (Coucke toont tekening op zijn bureau van hypofyse). "Kijk, zo'n fijn steeltje, dat is zo kapot.". Man, denk ik dan, is alles hier in proportie of zo, fijn steeltje, alsof de natuur daar express een fijn steeltje geplaatst heeft om bij het minste contact in twee te knakken… Er stond ook geen enkele andere tekening op zijn bureau. Enkel de hypofyse. Ik bedoel, voor hetzelfde geld heb ik al 12 jaar een ontsteking in mijn linker kleine teen, maar ik zie geen tekeningen van tenen staan op zijn bureau… Hij heeft vlug mijn medisch verleden doorlopen, een paar grapjes gemaakt, enzovoort. Een gladde jongen dus. Maar dat maakt hem geen slechte dokter. Als hij straks EPO, groeihormonen, testosteron, bloed van op 10km hoogte en een paar schildklierhormonen aan me geeft, dan ben ik er wel van overtuigd dat het beter zal gaan met me. Lance Armstrong zal er maar bleekjes uitzien naast mij. Dokter Coucke heeft dan nog bloed getrokken en daarnaast moet ik ook nog een urine en feces test afleggen. Ik zie je nu al denken, fantaseren, een feces test, wat is dat dan, één of andere fitness test met je uitwerpselen. Nope, in een potje doen, goed sluiten, in een speciale verpakking en opsturen naar Nederland. Man, ik ga de dag ervoor ajuinen eten dat het geen naam heeft… De soft Cardoen: Wat een aangenamen man, in tegenstelling tot wat op internet geschreven staat. Hij neemt zijn tijd, komt ontspannen over, vraagt me of ik nog vragen heb, maar toch ben ik in 10 minuten terug buiten. Dan nog bloed trekken, iets wat hij trouwens beter deed dan de gemiddelde huisdokter. Alles wordt me goed uitgelegd. 15 augustus mag ik terugkeren en gaat hij alle informatie bekijken. De ziekte van Addison kan goed zijn, want mijn lichaam heeft een groot probleem met stress. "Ik ben mijn lichaam niet.". Ik heb hem trouwens ook gezegd, en I quote and shit: "Je bent sympathieker dan wat men op internet schrijft.". Waarop Francis zegt: "Ah, ik zou niet weten wat men over mij schrijft." Yeah right, je hebt verdomme een heel boek vol geschreven met wat het RIZIV denkt over je. Oei, de harde Cardoen is daar terug, weg jij, weg, zwijg stil. Hij weet het dus niet, de arme ziel, zoveel te beter voor hem, dat boek is waarschijnlijk geschreven door iemand anders achter zijn rug onder zijn naam. En zo, hypofyse lijkt wel mogelijk want angsten kunnen daar ook door veroorzaakt worden (heb ik niet van hem, maar van het internet). En rond mijn 14 jaar (zelfde jaar als neus) heb ik stemmen gehoord, nachtmerries gehad, angsten beginnen krijgen, niet meer kunnen plassen in urinoirs, … enzovoort. Het zou kunnen. Het zou natuurlijk ook kunnen zijn door die aliens mij ontvoerd hebben, of door mijn vader die vertrokken is toen ik 5 jaar was, of door een stiefvader die ook geen medaille verdient… Misschien heeft het daar ook mee te maken, maar het is allemaal wazig aan het worden. De normaal duidelijke lijn tussen werkelijkheid en inbeelding is bij mij nogal blurry... Ik vroeg hem ook waarom ik dan op mijn 14e niet ziek ben geworden? Het kan zijn dat de hypofyse gewoon beetje bij beetje minder is beginnen werken… aren't we all… Dus ja, kijk, we zien wel, ik doe meer aan result driven development, waarbij ik resultaten wil. Kan me niet schelen hoe ze het doen, door tibetaanse schalen, tepelklemmen of een hypofyse transplantatie, zolang ik in de toekomst maar weer kan sporten. Heb hem gezegd dat ik de Ronde van Frankrijk nog eens wil rijden toen hij over Lance begon. Dat is perfect mogelijk volgens hem als er nog niets ernstig beschadigd is. Oh neen, absoluut niets beschadigd, vraag maar aan mijn vrouw, ik ben een onbeschadigd menselijk wezen, geen schade, niets, nada. Whaaahahhahahaa, de max, maar laat ons eindigen dat ik toch weer wat hoop heb, en ook hoop dat hij iets kan doen, want tis de laatste dokter waar ik naartoe ga. Hoop is leuk, tot het weer verdampt… Als afsluiter nog DE tekening die op zijn bureau stond! Zie dat fijne steeltje met twee ballen eraan. Ik zei het hem, "Man, Francis, dat is de hypofyse niet, dat is de balzak tjeuten, heb je daar 14 jaar voor gestudeerd, man, man, man, ziekte van Addison, tjeuten…". Heb dat niet gezegd hoor, ik was namelijk verdoofd door die borst rechts op de tekening. De laatste tijd zie ik niet veel borsten meer van dicht. Volgens mij heeft Mélanie ook de ziekte van Addison. Volgens mij heeft iedereen de ziekte van Addison. Zie dat steeltje. Dat is zo in twee geknakt. En dan zweven die ballen daar achter je neus en voor je het weet ben je volledig beschadigd… De hypofysesteel. Ist è wèreld. Groetjesssssss