
Charlotte - Lief - Trut - Wilde Vrouw - Kleine Boeddha
Ik moet schrijven vandaag. Over Charlotte. Ik weet niet waar te beginnen. Ik lijk haar al lang zo te kennen en toch leer ik haar nu pas echt kennen. Liefde maakt me vaak bang. De verwachtingen. Geluk betekent ook verdriet. Bergen betekenen ook dalen. Iets willen betekent ook iets verliezen. Het lijkt anders met Charlotte. Dit weekend genoot ik zo van ons samen zijn, niet meer en niet minder. Het was gewoon wat het was. En het was goed. Ze brengt me tot rust. Innerlijke rust.
Ik leerde haar kennen via Bumble hahahaha. Bumble is ook bewustzijn. Alles is deel van ons bewustzijn. Toelaten en leven. Geen oordelen. Vrijdag 27 september was het, we waren al een week aan het chatten op Bumble. Het ging heel snel. Heel vlot ook. Dezelfde soort humor. Heel open. Ik bracht Odile naar het turnen en ging erna binnen springen. Ze liet een vreemde man met zijn gitaar binnen, hoe onverantwoord :-). Kon gelijk welke richting uitgaan hahaha. Artiesten... Gitaren... Gevaarlijke dingen. Ik speelde een aantal nummers, zong en Charlotte was helemaal verkocht :-). Wat een zalig moment, en toch al weer zo lang geleden. Er hing direct heeeeeeeel veel seksuele energie in de lucht. Toen ik moest vertrekken kusten we hartstochtelijk. Wat een geweldige vrouw. En ook een beetje gewelddadig zeg ik altijd. Het begin van een mooi verhaal.
Ik moest dus naar huis omdat Odile thuiskwam van turnen en ik waarschijnlijk nog frietjes moest maken. Vrijdagavond zijn het altijd zelf gesneden frieten! Maar zoals ik zei, er hing wel het één en ander in de lucht. Dus kwam je nog af toen Odile in haar bed zat. Dat moet rond 22 uur geweest zijn. Gelukkig valt Odile altijd heel snel in slaap :-). En toen ja, toen, hahaha, toen stond je bekken in vuur en vrijden we! Zalig. Heel spannend ook met een kind die misschien de trap zou kunnen afkomen :-). Odile, als je dit ooit leest, ik zie je graag.
De volgende maanden waren chaotisch. Stoppen met die Mirtazapine in één keer was niet zo slim. Die jeuk, Jezus Christus, die jeuk, en ik maar denken dat het door die Temazcal was, de zweethut op Peyote ceremonie. Dankbaar voor de vele malen dat Charlotte met haar massage gun die bol op mijn rug probeerde weg te krijgen. En de nekpijn. Mirtazipine, vreemd beestje, misschien moet ik er eens een nummer over schrijven.
Charlotte T h y s e b a e r t, met T H Y, ik zie je graag prachtige vrouw. Bedankt voor alle momenten nu al. Bedankt om naar de release show te komen. Bedankt voor het luisterende oor in januari toen ik door zo veel pijn ging. Zo blij dat ik toen naar je gebeld heb. Dankbaar dat we elkaar terug vonden. Daar op skireis in Les Menuires had ik plots door wat voor een prachtige vrouw er in mijn leven was. Ja ik kan soms nogal dom zijn. Hahaha.
En nu. Dit weekend. Wat heb ik genoten van ons twee. Ik heb nog nooit iemand mee genomen naar die Peyote ceremonie met Raul. Die familie daar van mij twee weekends op een jaar in Flobecq. Dankbaar voor de co-housing daar, dankbaar voor de prachtige plaats, de bomen, de wind, de zon, de regen, ... En zo dankbaar dat jij mee was. Ik ben wat verdrietig vandaag dat het al weer gedaan is. De muziek, het medicijn, de mensen, de liefde, de verbinding, ... Het is heel lang geleden dat ik nog zo blij ben geweest om in een tent te liggen. Dat moet van het folkfestival Dranouter geleden zijn vermoed ik. Met onze twee matrassen die er precies in pasten. Zalig. Wat voor een kracht ben jij niet Charlotte T h y s e b a e r t. Ohhhhh hoe zalig was het niet. De eerste nacht ceremonie was pittig. Veel emoties. Heel veel emoties. Voor mij was het ook kwetsbaar. Ik wist dat er nog dingen leefden in verband met Dirk en Paulien en Noor en in het verlengde brol van heel lang geleden... vaders en zo... Toen ik moest roepen was ik ook wel een beetje bang hoe je zou reageren. Maar tis eigenlijk altijd ok met jou. Kleine Boeddha. Wilde vrouw.
Wat heb ik genoten van de Temazcal, de Mexicaanse zweethut. De rood gloeiende stenen. De stoom. Wat heb ik genoten toen we zaterdag morgen vroeg in onze tent kropen en wilde dingen deden. En even rusten erna. Zou je geloven dat de details nu al wat aan het vervagen zijn. Hebben we toen geslapen voor de zweethut? 's Middags na de zweethut wat gegeten. Niet te veel en toen terug even wilde dingen gedaan in de tent. Toen geslapen tot rond 18 uur... Jezus ik was moe. En slecht. Mijn keel, al altijd die keel. Iedereen heeft zijn zwakke plekken zeker... Toen hebben we wat soep gedronken en ben ik terug in mijn bed gaan liggen. Ben er toen toch gelukkig wat doorgekomen.
Wat me wel wat ongerust maakte dit weekend was terug het nemen van wat kalmeer middelen... de donderdag avond al een valium genomen. De zaterdag rond 4u 's nachts voelde ik me ook echt niet goed. Een paniekaanval of zo... Misschien ook deels omdat Charlotte mee was. Dat zorgde misschien toch voor wat extra druk. Twee jaar geleden ging dat niet gelukt zijn om iemand mee te nemen. En ik zou ook niet gelijk wie kunnen mee nemen. Ik wist ook dat Charlotte goed voor zichzelf kon zorgen. Zo drieduizend keer sterker dan mij. Het is vreemd om dit hier te schrijven op mijn blog. Het voelt als een blog post maar ook als een brief naar jou. Ik ben je dankbaar. Ik ben blij dat je mee was. De volgende keer gaat het misschien niet nodig zijn om een valium te nemen. De zaterdag rond 4u 's nachts heb ik 2 temesta's en een valium genomen, das zo n beetje mijn recept als het echt de foute richting uit gaat. Ik ging het misschien ook wel overleefd hebben zonder maar ik wou nog niet die Lieven tonen als het eens echt fout gaat. Niet de eerste keer daar samen. Het beven viel nog mee deze keer. Al dat trauma... Er zit daar nog heel veel. Vroeger ging ik me verdoven om het allemaal niet te moeten voelen. Ondertussen is het verdoven niet meer nodig en kan ik al naast die angst gaan staan. En soms ga ik dan weer weg van die angst of soms was ik wat te overmoedig en heb ik een valium nodig om het wat te verzachten. Maar ik duw er tegen, ik leun er tegen, ik onderzoek die angst, die duisternis, die paniek, dood gaan... En beetje bij beetje wordt het zachter. Niet in één keer. Niet als een wonder of zo. Misschien komt dat nog, dat het zo in één keer transformeert... Misschien durf ik ook nog niet genoeg helemaal in die angst te gaan zitten. Vision Quest zal wat dat betreft misschien nog een ander paar mouwen zijn...
De tweede nacht was helemaal anders en ik was zo blij dat Charlotte er nog was. Dankbaar ook dat haar kinderen pas de maandag naar huis kwamen. De tweede nacht is een cadeau. Vol muziek. Veel gelach. Dansen. Veel zachter. Hahahaha, zo zalig. Ma zo zalig. Er zijn daar eigenlijk bijna geen woorden voor. Deze blog kan op geen enkele manier gaan uitleggen wat het is om daar te zijn. Je moet het beleven. Dankbaar voor die zalige accordeon, de muziek van Sitti en zo dankbaar dat ik daar ook mijn eigen medicijn, mijn muziek, mijn stem kan brengen.
En dan zo 's morgens rond 6u dat laatste prachtige moment met die kaarsen... dat ga ik niet neerschrijven. Het beeld zit op mijn netvlies voor eeuwig. Daar met jou Charlotte, in dat eeuwig mooie moment, dankbaar voor het leven, dankbaar voor mijn leven, dankbaar voor jouw leven, dankbaar voor de liefde tussen ons, dankbaar voor onze vriendschap en dankbaar dat ik deze ceremonie kon delen met jou. Ik kijk nu al uit naar september.
En zo zijn we nu maandag. Even terug landen op aarde. Gelukkig met een dagje extra rust.
Charlotte T h y s e b a e r t, je bent een cadeau. Merci. x
Beauty is eternity gazing at itself in a mirror.
But you are eternity and you are the mirror.
In deze persoonlijke blog neem ik je mee in mijn groeiende verbinding met Charlotte. Van een eerste ontmoeting via Bumble tot het samen beleven van een intense Peyote-ceremonie: het is een verhaal van liefde, rust, overgave, kwetsbaarheid en heling. Ik schrijf over de magie van het samenzijn, over mijn eigen angsten en hoe ze verzachten door haar aanwezigheid. Dit is evenzeer een brief als een blog, een ode aan een vrouw die me diep raakt en een medicijnreis die me dichter bij mezelf bracht.





https://youtube.com/shorts/rm1koWPaCzg?feature=share
https://youtube.com/shorts/2uiCMv1BT-I?feature=share
https://youtube.com/shorts/4d-_t48vI2g?feature=share