Cap Blanc Nez 2.0

Hoe schrijf je over een dag waar woorden niet nodig waren... We waren dus nog eens tussen Cap Blanc Nez en Cap Gris Nez. Twee nachten geboekt in Hotel Le Bellevue in Wissant. Beetje klein, zeker zo een bed van 140cm breed (noooooo) maar ik had een matje mee. Sinds die Vision Quest maakt me dat niet meer zo uit. Ik slaap natuurlijk liever in een bed maar zo met twee in een twijfelaar slapen... no thx. Gelukkig vond P. het ook niet erg om alleen in het bed te slapen hahahahahaha.<#English>

Van de vrijdag weet ik eigenlijk niet meer zo veel ... Het doet er ook niet zo toe, de chronologie van dat weekend bedoel ik. Het was de vrijdag niet zo warm aan de zee. Het waren sowieso vreemde weken geweest. Aan de zee was het tien graden kouder dan in het binnenland. Zo ook die vrijdag. Ah ja we zijn daar iets gaan eten en drinken in Bar La Plage Wissant. Een piña colada hupsa. Lekker.

Soit. Lekker geslapen op de grond op twee matjes en s' morgens een heerlijk ontbijt. We mochten zelfs gratis een lunch maken. Waar kom je dat nog tegen, zo van natuurlijk doe maar, maak maar een lunch als jullie dat willen. En zo stonden we terug aan het begin van een hele spirituele dag.

Plots lagen we op het strand. Het was eb, het water was zeker 200 meter teruggetrokken en zand waaide over het strand. Alles was zo rustig en stil. Je denken stopt en er is alleen nog wat er is. Het nu. Eén met alles rond om je, één met de natuur, één met elkaar. Alsof je plots beseft dat alles en iedereen één groot organisme is. De wereld was tot stilstand gekomen. De tijd stond stil. Het zand sneed in je lichaam en dat deed zo'n deugd. Het is niet zo moeilijk dat moment terug levendig te maken. Het is wel moeilijk het te beschrijven.

Time works like acid
Stained eyes
You seem to fly
The face changes as the heart beats & breathes
We are not constant
We are an arrow in flight
The sum of the angles of change
Her face changed in the air
eyes & skin & hair remain
the same. But a hundred similar
girls succeed each other

Jim Morrison

We stapten met onze blote voeten door het water, genietend van elke seconde. De pracht daar tussen Wissant en Sangatte is ongelofelijk. Alsof er iets mystieks in de lucht hangt. In Wissant hangt er ook zo een mooie hippie energie. Iedereen is daar bezig met liefde. Zo diepe. Mo tis wel woar. We stapten verder. En verder. We lagen weer daar op het strand, ver weg van de rotsen, het zand vloog over het strand, één organisme. Alles is bewustzijn. Alles is een projectie. Tijd is ook een projectie.

Plots waren we in Sangatte. Meer mensen. Twee verlichte wezens die door tijd en ruimte aan het zweven waren. We moesten die knobbel van Cap Blanc Nez over... afzien. Zweten nie normaal. Ma zweten. Echt nie normaal. En we hadden natuurlijk niet genoeg water mee... Al die fouten... We maken er al minder dan het jaar voordien maar toch. Sjieken hadden we wel mee van deze keer. Geen twee keer hoor. De hele dag sjieken. De bobbel dus over. Ik klim onhoog richting Cap Blanc Nez. Tegen alle mensen zeg ik bonjour. Ik ben een verlicht wezen. We zijn allemaal verlichte wezens maar de laatste jaren begin ik het meer en meer te beseffen. Ik oefen constant in actieve liefde. Alles en iedereen liefhebben, vanuit mijn kracht. Veel volk daar boven. Snel weer langs de andere kant naar beneden richting Plage du Cap Blanc-Nez niet ver van Escalles. Zalig om daar terug aan de zee te zijn. Veel volk wel maar een soort van paradijs.

Ik duik in de golven. Zalig. Het leven vieren. P heeft het al een uurtje wat lastig en wil weg van het volk. Maar heel even al voel ik me één met de zee. Duiken, springen, roepen, zwemmen, genieten, drijven, ... Wat een zalige dag. De koude wind van de dag ervoor is weg. Het is warm. Het is een topdag. Terug naar P. opdat ze weg zou zijn van de mensen en zou ontspannen.

We zijn een stukje verder gewandeld. Het wordt vloed en we kunnen net nog wandelen voorbij dat punt waar je bij vloed niet meer voorbij kan. We zijn er voorbij. Het heet waarschijnlijk Le Petit Cap Blanc Nez. Het is er zalig. We zijn bijna helemaal alleen. Plots zijn er ook wat grotere golven. We springen in de zee. Het leven is zalig. Wat een feest. We vieren het volop. Op het strand leggen we muziek op. Zalige muziek. Jeff Buckley, The Staple Singers, Minus 8 Badman & Throbin, Wham I'm your man... Het leven wordt niet veel beter dan dit. En dat beseffen op het moment zelf is een ongelofelijk cadeau van het leven. Beseffen dat het niet beter wordt en er dan volop van genieten. Het is golden hour. Het is 1 van de mooiste golden hours uit mijn leven. Helemaal op het einde van la Plage de Strouanne, 10 06 2023, ergens zo rond 17u tot 18u. Ik ben er zeker van dat spirits en engelen dat uur jaloers waren van twee stervelingen. Hogere machten waren aan het werk. Geen woorden kunnen beschrijven wat er dat moment gaande was. Pure liefde van de hoogste soort. Liefde voor het universum. Dankbaar te leven!

We stapten verder. Het begon terug eb te worden, al een heel klein beetje. Plassen vormden zich. Zalig met onze blote voeten stappen in de zee. Wat een dag. Geluk. Lachen. Blij. Leven. Wat een leven. Maar mensen wat een leven. Alles doorkruisend. Echt alles doorkruisend. Thx Tom Q. voor je wijze voorspelling meer dan 20 jaar geleden. We snakten zo ondertussen wel achter iets om te drinken. We stapten verder, genietend, de zon had terug een hele weg afgelegd en begon langzaam te dalen. Meer richting Wissant kwamen er meer en meer Kite Surfers. Zalig. Verlang terug. Volgend jaar terug naar Zuid-Frankrijk rijden om te gaan Kite Surfen.

We kwamen aan in Wissant, twee verlichte wezens. Vreemd hoe op zo'n momenten dingen vanzelf gaan. We komen toe in onze bar daar aan het strand. Er staat een rij te wachten voor een tafeltje maar vreemde krachten leiden ons naar een tafeltje waar net op dat moment de mensen vertrekken. Boef. We ploffen ons neer. Vreemd. Niemand lijkt het abnormaal te vinden. Ze voelen waarschijnlijk dat twee boeddha's daar neergestreken zijn. We bestellen twee 2 caps pinten van een halve liter. Ze smaken als nooit tevoren. Het was een goeie dag. Het was de perfecte dag. We kunnen dat al goed, perfecte dagen maken. Onze skireis waren 10 ongelofelijk prachtige dagen. Deze dag daar tussen Wissant en Sangatte was de perfectie. Het wordt niet beter, dat is onmogelijk. En na 46 jaar op deze planeet weet ik dat. Ik weet wanneer het niet meer beter wordt. Wanneer alles samenkomt op 1 dag. Het mooie van dergelijke dagen is dat je ze kan meenemen in je dagelijkse leven. Je kan het op elk moment terug op roepen. En op een dag gaan alle momenten alleen nog perfectie zijn. Want in het nu is er alleen perfectie. Uit ons denken, van het hoofd naar het hart.

Ik ben dankbaar voor P. Dankbaar dat ze in mijn leven is. Dankbaar voor alle prachtige momenten dat we samen gehad hebben. Dankbaar voor onze vriendschap. Echte liefde is een zeldzaam iets. Echte vriendschap nog zeldzamer.

The Songs Of The Weekend

Zwyneskyve

Hupsaaaaa

Jezus Christus wat een nummer, wat een stem en wat een gitarist.

Amai.